เราปล่อยให้ความคิดถึง เดินทางไปและกลับระหว่างเรา มานานเท่าไหร่แล้ว
เราปล่อยให้ความห่วงหาระหว่างเรา ล้อเล่นกับความรู้สึกของเรา มานานเท่าไหร่
ตั้งแต่วันแรกที่เราจากกัน วันสุดท้ายที่เราได้มองเห็นหน้า
เรามองลึกลงไปในแววตาของกันและกัน
และพยายามจดจำเสียงของความปรารถนาดีระหว่างกัน

เราปล่อยให้วันเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว

เมื่อฤดูหนาวแรกที่เราอยู่ห่างกัน
ฉันไม่เคยคิดว่าฉันจะสามารถผ่านมันไปได้
ฤดูหนาวที่สองผ่านเข้ามา ฉันยังคิดถึงเธอเหมือนเดิม
ยังคิดถึงอ้อมแขนอุ่นของเธอเหมือนเดิม
ฤดูหนาวครั้งที่สาม สี่ ห้า ผ่านเข้ามา และอีกหลายครั้ง
จนในที่สุด ฉันก็เลิกที่จะสนใจนับมันอีกต่อไป

ฉันได้แต่ปล่อยให้คำถามที่อยู่ในใจ ลอยวนเวียนอยู่อย่างนี้ไปไปมามา
เป็นอย่างนี้มาหลายปี ไม่เคยคิดว่าจะมีคำตอบ
สำหรับคำถามพวกนี้


 

Advertisements