เมื่อคืนขับรถไปส่งคุณแม่ภรรยาทำธุระแถวสะพานเหล็กหลังตลาดอนุสาร มีเวลาชั่วโมงสองชั่วโมง เลยเดินทะลุตลาดมาด้านไนท์บาร์ซ่า
ไนท์ฯมาบ่อยเมื่อปีที่แล้วตอนกลับมาเมืองไทย มาไนท์ฯเพราะเป็นที่ที่ยังมีชีวิตชีวาตอนกลางคืนตอนตลาดยังเปิด
ความคิดประเภท “วันนี้ถ่ายอะไรดีวะ” เนี่ย หลังๆไม่ค่อยมีแล้ว พอถ่ายบ่อยๆมุมมองมันก็คลี่คลายไปจาก การมองหามุมสวยๆ มองหาคน ไปสู่สิ่งที่อยู่ใกล้ๆมากขึ้น
เมื่อคืนบังเอิญมองขึ้นไปบนตึกริมถนนเหนือแผงลอย เห็นหน้าต่างเปิดไว้มองลึกเข้าไปมันดูมืดๆหลอนๆดี
ตึกสีขาวที่พอมันเก่า สีมันลอก มีรอยคราบน้ำฝนผสมฝุ่นดำๆ มันดูมี “อะไร” ดี
แถมมันอยู่ในที่ที่ด้านล่างมีแต่คนเดินไปมา มีแสงไฟสว่างจ้า มีรถวิ่งกันฉิว มันเหมือนอยู่อีกโลกนึง ต่างกันแค่เงยหน้ากับไม่เงยหน้าแค่นั้นเอง
เมื่อคืนเดินอยู่บนถนน เดินจากตลาดอนุสารไปทางท่าแพ เกือบสุดแล้วก็เดินกลับ บนถนนเหมือนเดิม
เมืองมันมีเรื่องเล่าของมันเอง มันสนุกตรงที่มองมัน แล้วก็คิดไปเองว่ามันกำลังเล่าเรื่องอะไรให้ฟัง

I went to the Night Market in Chiang Mai last night and accidentially looked at the dark spot at the old building above the market. That was the starting point for taking photos of this set. It changes my view of seeing things. This tells me that there is always something that is unnoticed.12047363_10206367195892015_641271347_n (1) 12047369_10206364894514482_1158136362_n 12026702_10206364907874816_865425390_n 12021941_10206364929395354_1842738438_n 11997462_10206365396607034_826485821_n 12047787_10206367184531731_1883757367_n 12042036_10206367186371777_2134790064_n 12041698_10206367188811838_756407686_n 12021751_10206367190611883_2019873377_n 12021891_10206367192851939_686655875_n

Advertisements