ลูกฮึด

คุณโน๊ตอุดมเล่าเรื่องที่ตัวเขาคุยกับเพื่อนนักบอลทีมชาติคนหนึ่ง

เพื่อนนักบอลเล่าให้คุณโน๊ตฟังว่า เวลาจะยิงลูกโทษ ไม่ต้องคิดอะไรอย่างอื่น ไม่ต้องไปคิดว่าโกล์จะเดาทางถูกมั้ย จะยิงยังไง ฯลฯ

ให้เดินเข้าไปแล้วก็บอกกับตัวเองแค่ “สัส เดี๋ยวแม่งเจอกู” แล้วก็ยิงเข้าไปเลย

คำนี้มันใช่มาก อย่างน้อยก็สำหรับผมคนนึง

ตอนชีวิตมันกำลังจะโดดเข้าไปเจอสิ่งใหม่ ความกลัว มันคอยจะดึงเราให้ถอยกลับ คอยบอกเราว่า “อย่าเลย” “เอาจริงเหรอ” อะไรเงี้ย แล้วถ้าไปเชื่อตามนั้น เราก็จะไม่ได้ลงมือทำอะไรใหม่เลยซักที

คำถามที่มักจะมาจากคนอื่นก็คือ “มึงจะทำทำไม” “มึงอยู่ดีแล้วเนี่ย มีเงินเดือน มีงานประจำ… ” นี่แหล่ะเป็นคำถามที่มักจะถึงเราถอยหลัง จะด้วยความหวังดี หรือด้วยอะไรก็แล้วแต่ แต่คำถามแบบนี้ฟังจบแล้วก็เอาเก็บใส่กระเป๋า แล้วก็เดินต่อ ทำได้แค่นั้น

วุฒิภาวะ

คุณโน๊ตพูดไว้ว่า “วุฒิภาวะนี่ได้มายังไงวะ แก่อย่างเดียวเหรอ ไม่จริง บางคน แก่ สี่สิบแล้ว วุฒิภาวะก็ยังไม่มี เราก็เห็น แก่ๆโง่ๆเยอะแยะ … ไอ้วุฒิภาวะนี่มันซื้อไม่ได้ แต่ถามว่ามันได้มายังไง แม่งต้องทำผิดพลาด … ต้องผ่านตัวผิดพลาด … ล้มเหลว … ลุกขึ้นใหม่ … ทำอีก… ทำซ้ำ … ปรับปรุงแก้ไข … ทำอีก ทำอีก ทำอีก … ”

 

มีอีกหลายแนวคิดที่ผมชอบ

  • รู้เลยว่าต้องทำ ทำได้… นอนก็คิด … เดินไปไหนก็มีสิ่งนี้อยู่ในหัวตลอดเลย … กูทำได้ กูเอาอยู่แน่ๆ
  •  ความผิดพลาดมันเป็นเรื่องต้องเจอ
  • ปล่อยชีวิตให้มันไหลไป อย่าไปอยู่กับสิ่งเดียว
  • ความคิดที่ดีมันจะมาตอนที่เราสบายใจ
  • ทำตัวให้มันยืดหยุ่นไว้ รวมทุกอย่างเลย การทำงานด้วย
  • เรากินมาม่าเยอะไปหน่อย ติดสันดานจากมาม่า
Advertisements