เมื่อวันอาทิตย์ ที่ร้านข้าว เป็นร้านจีนใน Houston, TX เสียงดังจ้อกแจ้ก คนเต็มร้าน พนักงานเช็ดโต๊ะโน้นนี้ โต๊ะทุกโต๊ะมีคนนั่งทั้งหมด

ผมเดินมานั่งรอที่โต๊ะ ระหว่างที่คุณภรรยากับเพื่อนไปสั่งอาหารหน้าเคาท์เตอร์

ระหว่างรอ ผมนั่งมองคน ดูร้าน ไปเรื่อย แล้วก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู

เปิดเฟสบุ้ค รูดหน้า News Feed ขึ้นไปเรื่อยๆ ข้อความ “การพิจารณา EHIA วันพรุ่งนี้ยกเลิกแล้ว” ก็มาโชว์ที่กลางหน้า

ผมอ่านซ้ำอีกครั้ง

คุณภรรยาเดินมาคนเดียวที่โต๊ะ เพื่อนของเธอยังรออาหารอยู่

ผมยกมือขวาข้างที่ถือโทรศัพท์ให้เธอดูข้อความนี้

เธออ่านแล้วบอกว่า “ดีใจด้วยนะ”

มืออีกข้างผมยกขึ้นปิดหน้าตัวเอง แล้วก้มหน้าหลบสายตาจากคนอื่น เพราะน้ำตามันทะลักออกมาจากซอกนิ้ว

ผมไม่ได้ถึงกับปล่อยสะอื้น แต่ก็ต้องปิดหน้าไว้กันเหนียว เพราะลูกค้าชาวจีนอาจไม่เก็ท ว่า “มรึงมานั่งร้องไห้ในร้านข้าวทำไม”

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

ผมไม่ได้ไปออกแรง ได้แต่ออกแรงเชียร์อยู่ห่างๆ

ห่างมาครึ่งโลกพอดีพอดี สิบสองชั่วโมงที่เวลาผมไล่ตามหลังอยู่

ผมได้ยินเรื่องการสร้างเขื่อนแม่วงก์, แก่งเสือเต้น, น้ำโจน, เชี่ยวหลาน มาน่าจะร่วมสิบปีแล้ว แต่ไม่ได้ “ใส่ใจ” อะไร เข้าหูซ้ายก็ทะลุหูขวา รู้แต่ว่าไม่ได้อยากให้สร้างเขื่อนเพิ่ม แต่ก็ไม่ได้สนใจจะไปหาความรู้อะไรเพิ่มเติม

จนกระทั่งไปได้ยินอาจารย์ศศินบอกกับคุณจอห์น วิญญู ในเจาะข่าวตื้นด้วยความบังเอิญ เพราะผม subscribe ช่อง spokedark ไว้อยู่แล้ว

อาจารย์ศศินตอบคำถามคุณจอห์นว่า ทำไปหมดทุกอย่างแล้ว ใช้สมองไปแล้ว หนังสือก็ยื่นไปหมดแล้วทุกที่ ที่เหลือก็ต้องใช้การเดินแล้ว ผมไม่รู้จะทำยังไงแล้ว 

ตอนนั้นจำได้ ว่าตัวเองคิดว่า “มันหมดหวังขนาดนั้นแล้วเหรอ” ก็เลยอยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ก็เลยไปหาข้อมูลมาอ่านเพิ่ม

เนื่องด้วยข้อมูลมันเยอะ อ่านแล้วก็งง งงแล้วก็เลยต้องจด จดแล้วถึงพอเข้าใจขึ้นมาบ้าง ก็เลยอยากออกแรงช่วยอะไรบ้าง ก็เลยไปลองจิ้มๆใน Prezi ดู ปรากฏว่าทำแล้วดูท่าจะเวิร์ค ก็เลยลุยต่อ

วันที่เริ่มทำ presentation ทำเนื้อหาไปจนตีสอง รุ่งขึ้นตื่นมาทำกับข้าวตามปกติ ขับรถไปส่งคุณภรรยา แล้วก็กลับบ้านมานั่งทำเนื้อหาต่อ ลองรีวิวดูแล้วก็รู้สึกว่ามันเงียบไป ก็เลยลองลงเสียงบรรยายดู ยาวไปจนเย็น ลงเสียงเสร็จตอนเย็นก็ไปทำกับข้าว

สรุปใช้เวลาทำจริงๆสองวัน ไม่นับวันที่อ่านจับใจความอีกวันสองวัน เทียบอะไรไม่ได้กับคนอื่นที่ลงทั้งแรงกาย แรงสมอง และแรงใจ

ทำเสร็จผมส่งต่อให้คนรู้จัก, เพื่อน, ญาติ, ลูกศิษย์, ฯลฯ ที่คิดว่าน่าจะคิดคล้ายกัน เห็นเขาส่งต่อกันแล้วรู้สึกขอบคุณ ส่งต่อให้ page ที่คิดว่าเค้าอาจจะเห็นประโยชน์

วันนี้ผ่านไปสองอาทิตย์แล้ว มีคนเข้ามาคลิกดูหมื่นเจ็ด คงมีทั้งคนเห็นด้วยและไม่เห็นด้วย ข้อมูลที่ทำไปไม่ได้ละเอียด ได้แต่หวังว่ามันจะกระตุกอะไรบ้างจากคนที่ดูแค่นั้น เรื่องจำนวนคลิกเทียบอะไรไม่ได้กับคลิปเพลงดัง แต่นี่ก็ดีใจมากแล้ว

ขอบคุณทุกคนมากจริงๆ

ถือเป็นวันอาทิตย์ธรรมดา ที่รู้สึกดีใจแบบไม่ธรรมดาเลย

กระดาษร่าง เมื่อทำ presentation เรื่องค้านเขื่อนแม่วงก์
กระดาษร่าง เมื่อทำ presentation เรื่องค้านการสร้างเขื่อนแม่วงก์
Advertisements