อาทิตย์ก่อนมีเรื่องราวว่าดาราพูดถึงคนอื่นว่า ลาว เลยโดนเฉ่งไปหลายดอก ต้องออกมาขอโทษกัน

เมื่อไม่กี่วันก่อน ตัวเองก็ไปได้ยินเพื่อนพูดเปรียบเปรย โดยใช้คำว่า “กระเหรี่ยง” เป็นอันให้ต้องขัดใจจนต้องมาเขียนระบาย บ่นบ้าเอาในบล็อคนี้

ด้วยเพราะเป็นเพื่อนที่ไม่รู้ว่าจะไปแก้ไขอะไรกันได้ พูดไปก็ไม่เห็นว่ามีทางไหนจะดีขึ้น แถมจะได้คนเกลียดขี้หน้าเพิ่มมาอีกคนเสียเปล่าๆ สู้เอาเวลา เอาสมองมาพิมพ์ลงในบล็อคตัวเองคงดีกว่า เผื่อมีคนผ่านมาอ่าน คงเกิดประโยชน์โพดผลกันบ้าง

ตัวเองไปทำงานอยู่ภาคเหนือเกือบสิบปี ไปสัมผัสพูดคุย นอนค้างอ้างแรม กับคนที่เป็นกระเหรี่ยงอยู่ก็บ่อย ก็เห็นเขาเป็นคนธรรมดาเหมือนๆกับที่คนอื่นเป็น เหมือนคนที่อยู่กรุงเทพฯ แค่เกิดอยู่บนเขา กินเหมือนคนอื่นแค่วิธีการกับส่วนผสมต่างกัน พูดไปก็เหมือนเดิมๆ ใครๆก็พูดเรื่องนี้กันมาเป็นร้อยเป็นพันครั้งแล้ว

ตัวเองไปเปิดวิกีพีเดียค้นดูความหมายที่เกี่ยวกับกระเหรี่ยง ก็พบว่า คำนี้แปลว่า ความเรียบง่าย การอยู่กับธรรมชาติ เมื่อเอามาจับคู่กับสิ่งที่ตัวเองเห็นมาจริงๆ มันก็เป็นอย่างนั้น คนกระเหรี่ยงอยู่กับธรรมชาติ ไม่ได้ตัดไม้ทำไร่เลื่อนลอยไปทั่วอย่างที่หนังสือแบบเรียนหลายเล่มที่มักง่าย เหมารวมเอาว่า พอเป็นชาวเขาปูีบ ก็ต้องทำไร่เลื่อนลอยปั๊บ นับถือผีกันหมด (แล้วถามจริงๆ นับถือผีแล้วมันผิดตรงไหน)

เรื่องมองคนอื่นไม่เป็นคนนี่ เห็นจะไม่เกี่ยวกับว่าเรียนหนังสือมาหรือเปล่า ไม่เกี่ยวว่าเรียนหนังสือแล้วจะเข้าใจ ไม่เรียนแล้วจะไม่เข้าใจ ยิ่งหนักเข้าไปเสียอีก เพราะเท่าที่เห็นก็มีแต่พวกเรียนหนังสือสูง เงินทองเยอะ เกิดในตระกูลดี มีอาชีพการงานทำ คือคนที่มองคนที่เรียนหนังสือน้อย เงินน้อย นามสกุลบ้านนอก ว่าเป็นคนไม่เท่ากัน อันนี้น่าจะไม่เกี่ยวกับการศึกษา

เจ็บจี๊ดขึ้นมาทุกทีเวลาได้ยินคำจิกกัดแบบนี้ ยิ่งได้ยินจากญาติพี่น้อง ซึ่งปกติไม่บ่อยหรอก เพราะถ้าสนิทกันมากพอก็จะรู้กันอยู่ว่าทัศนคติเป็นยังไง เค้าไม่มาพูดให้ได้ยินหรอก หรือเพื่อน ซึ่งก็เหมือนกัน ถ้าสนิทกันมากพอก็จะรู้กันอยู่แล้วว่าคิดยังไง

ปกติที่มันเจ็บก็เพราะมันได้ยินจากญาติ หรือเพื่อนที่สนิทไม่มากพอที่จะพูด แต่ก็ยังไม่ห่างมากพอที่จะทำหูทวนลม มันก็เลยกลืนไม่เข้าคายไม่ออกอยู่ทุกทีไป

ไอ้คำจิกกัดแบบนี้เนี่ย หลายคนมองว่า ไม่เห็นจะสลักสำคัญอะไร ไม่ได้จริงจังอะไร ก็แค่พูดเล่นๆแค่นั้น

แต่เชื่อเหอะ ไอ้การเอาเรื่องชาติพันธุ์ มาเป็นตัวเปรียบเปรย ว่าต่ำ ว่าเชย ว่าล้าสมัย เนี่ย มันไม่ตลกเลยซักนิด ถ้าคนได้ยินเป็นคนที่มีชาติพันธุ์ หรือถิ่นกำเนิดอย่างที่ว่ามาจริงๆ

นอกจากนั้นการที่ตอกย้ำความคิด ด้วยการพูดบ่อยๆนั้น มันเป็นการตอกย้ำความเชื่อของคนพูดเองโดยที่คนพูดไม่รู้ตัว ตอกย้ำทัศนคติที่ดูถูกเหยียดหยามคนที่ไม่เหมือน คนที่แตกต่าง ให้ชัดลงไปอีก

เวลาพูดดูถูกคนอื่นว่าลาว,กระเหรี่ยง,เขมร,พม่า,ไทยใหญ่ อะไรแบบนี้เนี่ย พูดทุกครั้งที่รู้สึก มันก็เหมือนสะกดจิตตัวเองนั่นแหล่ะ ว่าได้ให้ความหมายลงไปกับคำพวกนี้แล้วว่ามันเป็นแบบนั้น พอเวลาผ่านไป ได้ยินเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับคำพูดพวกนี้ ความหมายที่ตัวเองเคยตอกย้ำใส่หัวใส่หูอยู่มาตลอดมันก็โผล่ขึ้นมาคู่กันอยู่เรื่อยไป

อีกอย่างที่ขัดใจมาตลอดก็คือ "สรรพนาม” เวลาเรียกคนที่ดูเหมือนกัน เรียก เขา พอเรียกคนที่ดูจะด้อยกว่า เรียก มัน ได้ยินทีไรขัดใจจริงๆ

เส้นพรมแดนมันเป็นเรื่องสมมติ ประเทศมันก็เรื่องสมมติ ศาสนา ความเชื่อ มันก็เรื่องสมมติทั้งนั้น จับแก้ผ้าให้หมด ลอกสีผิวที่ต่างกันออกให้หมด ที่เหลือกันเป็นเนื้อหนังมันก็เหมือนกันทั้งนั้น จะมาดูถูกกันเพื่อให้ตัวเองดูดีขึ้นมันใช่เรื่องเสียที่ไหน ดูถูกคนอื่นไป แทนที่จะให้คนอื่นต่ำลง ใจตัวเองต่างหากที่มันถูกกดลง กดลง เสียเอง

Advertisements