ผมชอบฟังเพลงเนียนๆ ฟังเพลินๆ ในเวลาเช้าๆ จังเลยครับ
เวลาที่ได้เอนหลังพิงเก้าอี้ นั่งมองหมอกขาวๆสวยๆที่ตีนดอย
ปล่อยให้เพลงเพราะๆช้าๆ เนิบๆ ลอยเข้าหูข้างซ้ายแล้วก็ลอยทะลุออกไปทางหูข้างขวา เนี่ย
เพลินจริงๆครับ

วันนี้ผมเปิดคลิปนี้ดูเป็นครั้งที่สอง ห่างจากครั้งแรกสองเดือน
ผมพบว่า ยังมีคนเข้าไปดูแค่ร้อยกว่าคน รู้สึกแปลกใจนิดหน่อย ที่เพลงเพราะๆ(ในความรู้สึกผม) แต่ทำไมมีคนเข้ามาดูน้อยจัง
ผมคิดเอาเองว่าอาจยังมีคนชอบเพลงแบบนี้
แต่ยังไม่เห็นคลิปนี้ เลยขอเอามาแบ่งกันดูครับ
ผมชอบคุณคนเล่น ที่เค้าโยกตัวสบายๆไปกับเพลงด้วย แสงไฟเหลืองๆในห้องก็สวยดี เข้ากันดีครับ

อีกคลิปนึงเพราะไม่แพ้กันครับ นุ่มนวลและเนียนไม่แพ้กัน

ผมรู้สึกว่า ชีวิตคนเราเนี่ย ความทุกข์และความสุขที่เข้ามาสู่ชีวิตเรา
กว่าครึ่งค่อน มาจากหัวใจเราทั้งนั้นเลย
คิดอยากมี อยากได้ อยากเป็น
คิดไม่อยากมี ไม่อยากได้ ไม่อยากเป็น
เจ้าตัวความทุกข์จริงๆเนี่ยที่เข้ามากระทบคงจะมีอยู่ไม่เท่าไหร่
แต่ใจเราน่าจะคูณเข้าไปให้มันทุกข์เพิ่มขึ้น ซะอย่างนั้นเอง

รักคนคนหนึ่ง เค้าไม่รู้ ก็ทุกข์เพราะอยากให้เค้ารู้
รักคนคนหนึ่ง เค้าไม่รัก ก็ทุกข์เพราะอยากให้เค้ามารัก
เงินมีน้อย ก็อยากมีเงินมาก แต่ไม่ได้ดูปัจจัยรอบๆว่าทำอะไรได้ ทำอะไรไม่ได้ เพื่อให้มีเงินมากๆ ก็ได้แต่ทุกข์อยู่กับความอยากไปเรื่อยๆ
เรียนหนังสือ เกรดห่วย ก็อยากได้คะแนนดีๆ แต่ก็ยังตื่นสาย เล่นเกมส์ กินเหล้า เม้าท์แตก ติดละคร ก็ยังเป็นทุกข์อยู่สม่ำเสมอกับความไม่อยากมีเกรดห่วยๆ

เมื่อวานนี้ผมมีเรียนภาษาอังกฤษช่วงสิบโมงถึงเที่ยง
ผมก็ออกไปเรียนตามปกติ
กลับมาบ้าน เห็นกระดาษแผ่นเล็กๆติดไว้หน้าประตู เป็นข้อความจาก FedEx ว่ามาส่งของแล้วไม่มีคนรับ เลยจะมาส่งใหม่วันรุ่งขึ้น
ของที่เค้ามาส่ง เป็นของที่ผมตั้งตารอมาหลายวัน เลยรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้ในวันนั้น

ตลอดช่วงบ่าย ในหัวผมมีคำว่า “แหมมมม เสียดายว่ะ” วนไปวนมาตลอด
ไม่ได้ถึงกับทุกข์ร้อน ตีอกชกหัวอะไรหรอกนะครับ แต่ก็ไม่ได้ถือว่าจิตใจเป็นปกติแต่อย่างใด
ทว่าก็ยังรู้สึกได้ว่าความรู้สึกของตัวเองมันไม่ใช่ลักษณะเรียบๆ
ถ้าเป็นผิวน้ำ ก็เหมือนมีคลื่นเล็กๆ ไหวๆอยู่ตลอดเวลา

ตกเย็นระหว่างที่กำลังนั่งคุยอยู่กับคุณภรรยาอยู่ในครัว
ระหว่างที่เธอกำลังทำอาหาร และผมนั่งรอ
ผมมองออกไปที่นอกหน้าต่าง เห็นต้นหญ้า เห็นต้นไม้ต้นเดิม
รู้สึกได้ว่า ทุกอย่างข้างนอกยังเหมือนเดิม
เป็นต้นไม้ต้นเดิมที่เราเคยมองไป ด้วยหัวใจที่ “เรียบๆ”
แต่วันนี้กลับต่างไป รู้สึกอยู่แต่ว่า “ถ้ามีของที่สั่งซื้อไว้มาตั้งไว้ตรงนี้คงจะดีไม่น้อย”
แล้วตอนนั้น ผมก็รู้สึกเอาเองว่ามัน enlighten ขึ้นมาทันที ฮ่ะๆๆ

คิดขึ้นมาได้ว่า อ้อ นี่เรากำลังเป็นทุกข์เพราะเรื่องนี้นี่เอง
อยากได้ แต่ยังไม่ได้
ถึงมันไม่ได้เป็นอะไรที่ big deal
ไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไร แต่มันก็มากพอที่ทำให้ใจไม่สงบได้
คิดได้ดังนั้นผมก็เปลี่ยนวิธีคิดใหม่
ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามวิถีของมัน
มันจะมาก็มา
แล้วก็เหมือนคลื่นบนผิวน้ำมันน้อยลง
ผิวน้ำในใจมันเรียบขึ้น เรียบขึ้น
เช้านี้ตื่นมาฟังเพลงคุณ Thee ได้เนียนเหมือนเดิม

ใจคนนี่แปลกนะครับ
วิ่งไปวิ่งมา รวดเร็วเหลือเกิน
สติหายไปเมื่อไหร่ ใจมันก็วิ่งเตลิดไปทู๊กกกกกทีสิน่าาาาาาาา

Advertisements