หนึ่ง – แป้งทาตัวที่มีขายอยู่ทั่วไปในเมืองไทย นับสิบยี่ห้อ นับสิบกลิ่น แต่ที่นี่หายากมากๆครับ ผมไปเดินหาที่วอลมาร์ทเมื่อสองสามเดือนก่อน เจออยู่ยี่ห้อเดียว ไม่มีให้เลือกมาก แถมราคาก็แทบไม่อยากจะซื้อมาใช้เลยทีเดียว แป้งเด็กธรรมดาๆ ขนาดเล็กๆ พี่เค้าเล่นไปสี่เหรียญเลยครับ เห็นแล้วเพลีย

สอง – ผงทำอาหารยี่ห้อโลโบเห็นมีขายในร้านซุปเปอร์มาร์เก็ตที่เกี่ยวกับเอเชียนฟู๊ต แต่ถ้าให้ดี ขนมาจากเมืองไทย ผมคิดว่าเอาใส่กระเป๋าโหลดมาได้ไม่มีปัญหา เพราะแพ็คเกจน่าเชื่อถือ ส่วนอาหารสำเร็จประหลาดๆ(สำหรับฝรั่ง) เช่น หมูหยอง แหนม ไส้กรอก พวกนี้ขึ้นอยู่กับความสามารถเฉพาะตัวครับ ผมเห็นบางคน เอากุนเชียงใส่กระเป๋ามาทอดกินที่นี่สบายใจเฉิบมาแล้วครับ แต่ก็มีเหมือนกันที่เอาบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมาแท้ๆ แต่ก็โดนทิ้งทั้งหมดที่หน้าคัสตอม แล้วแต่ดวง แล้วแต่เจ้าหน้าที่วันนั้น แล้วแต่จริงๆครับ

สาม – อุปกรณ์เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ เช่น พอร์ตขยาย USB ผมอยู่เชียงใหม่ เดินเลือกหาซื้อได้ตามคอมพลาซ่า ผลิตจากจีน ราคาไม่กี่สิบบาท มาซื้อที่นี่ ขึ้นไปอีกสิบเท่าเลยครับ รวมถึงสายต่อพ่วงอื่นๆด้วยนะครับ

สี่ – ยางรัดของ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าของง่ายๆแบบนี้ ตอนอยู่เมืองไทยหาได้ทั่วไปเวลาซื้อแกงแล้วคนขายรัดปากถุงมาให้ เราก็เก็บๆไว้ มีใช้สบายใจ มาอยู่ที่นี่หาซื้อไม่ได้ ที่มีขายก็เป็นยางที่คุณภาพดีเกินไป ไม่ได้อยากได้ดีขนาดนั้น ผมไปเจอที่ร้าน CVS อารมณ์เซเว่นบ้านเรา ขายมัดรวมกันเป็นก้อน ก้อนนึงสามเหรียญกว่าๆ ก็ปาเข้าไปเก้าสิบบาท ซื้อไม่ลงเลยทีเดียวครับ

ห้า – ช้อนกินข้าว ผมเอามาจากเมืองไทยแล้วชุดนึงทั้งช้อนและส้อม ซื้อมาจาก โลตัส บิ๊กซี อะไรประมาณนั้น แต่มาอยู่จริงๆก็พบว่าเอามาน้อยไปหน่อย จะมาหาซื้อที่นี่ ก็จะเจอแต่ส้อมที่ไม่เล็กเป็นส้อมจิ้มผลไม้ ก็ใหญ่ไปเลยที่ไม่เหมาะจะเอามาคู่กับช้อน ส่วนช้อนที่นี่ก็เป็นช้อนใหญ่ๆที่ใช้สำหรับกินซุป ไม่เหมาะอย่างยิ่งที่จะเอามากินข้าว และแน่นอน ราคาแพงกว่าครับ

หก – รองเท้าฟองน้ำ ผมไม่แน่ใจว่าคนอื่นใส่รองเท้าแตะกันแบบไหน ส่วนผมตอนอยู่เมืองไทยก็ใส่รองเท้าแตะธรรมดา ซื้อได้ในตลาด คู่นึงไม่กี่สิบบาท ก็แน่นอนครับ ที่นี่ไม่มีขายแน่ๆ อันนี้ผมเอามาด้วยคู่นึง คิดว่ากลับเมืองไทยคราวหน้าจะไปหามาอีกซักคู่

เจ็ด – ช่วงนี้หิมะตก ตามถนน เจ้าหน้าที่เค้าก็จะเอาเกลือมาโรยไปทั่วๆบนพื้นถนน ไม่ให้หิมะมันกลายเป็นน้ำแข็ง เวลาขับรถผ่านไปก็จะมีเกลือกระเด็นขึ้นมาจับที่รถ น่าเกลียดน่ากลัวมากครับ ผมมาเห็นครั้งแรก มันลบภาพหิมะขาวๆสวยๆไปจนหมด มันเหมือนขี้โคลนที่เมืองไทยตอนหน้าฝนอย่างนั้นเลยครับ แถมผมยังมีความเชื่ออีกว่า ถ้าปล่อยให้เกลือค้างอยู่ที่รถนานๆ น่าจะทำให้ขึ้นสนิมได้ง่าย เมื่อสองวันก่อนผมเลยไปเดินหาซื้อที่ล้างรถที่มีด้ามจับ เพราะถ้าเป็นฟองน้ำอย่างเดียวไม่ไหวครับ มือจะแข็งได้ แต่ไม่เห็นมี ไม่แน่ใจว่าที่วอลมาร์ทจะมีหรือเปล่า แต่ของที่ผลิตมาใช้เฉพาะอย่างแบบนี้ ไม่น่าจะมี

แปด – เมื่อเดือนก่อนมีน้องคนไทยมาที่นี่ แล้วบังเอิญแว่นตาหัก จะไปตัดใหม่ก็ทำไม่ได้ เพราะต้องเสียค่าวัดสายตาด้วย ซึ่งค่าวัดสายตาก็ประมาณ 80 เหรียญโน่นเลยล่ะครับ (สองพันสี่ร้อยบาท ประมาณนั้น) ไม่เหมือนที่เมืองไทย ที่เดินเข้าไปร้านแว่น ครึ่งชั่วโมงก็ได้แว่นใหม่มาแล้ว โชคดีที่ภรรยาผมใช้คอนแท็คเลนส์ระยะสายตาเท่ากับน้องพอดี เลยแบ่งให้ไปใช้ได้ นึกไม่ออกเหมือนกัน ว่าสายตาสั้นเยอะๆแล้วไม่มีแว่น หรือคอนแท็คเลนส์ จะทำยังไง เพราะงั้น แว่นสำรอง คอนแท็คเลนส์รายเดือน รายวัน น้ำยาล้าง เอามาจากเมืองไทย เซฟกว่าเยอะครับ

เก้า – เครื่องเขียนที่นี่แพงกว่าที่เมืองไทยมากมายครับ และที่ตลกคือผมไม่สามารถหาปากกาที่มีขนาด 0.5 mm ได้ครับ(ไม่รู้คนอื่นจะหาได้หรือเปล่านะครับ) เพราะปากกาที่มีขายก็มักมีขนาด 0.7-1.0 ซึ่งผมว่าถ้าวัดกันจริงๆ ขนาดเส้นน่าจะใหญ่กว่านั้นด้วยซ้ำ ดินสอกด ยางลบ ไม้บรรทัด กระดาษกาว กาว สีน้ำ สีเมจิก ฯลฯ หายากครับ ถึงหาได้ก็แพงด้วยครับ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผมพลาดมากๆ เพราะไม่คิดว่าเรื่องง่ายๆนี้จะหาซื้อไม่ได้ อยากระบายสีน้ำก็อด อยากตัดกระดาษติดกาว ประดิษฐ์โน่นนี่ ก็เลยอด

ข้างบนนั้นเป็นส่วนหนึ่งที่ผมคิดว่า เอามาจากเมืองไทยได้คงจะทำให้การมีชีวิตอยู่ที่อเมริกาง่ายขึ้น สำหรับของบางอย่างที่ไม่ต้องขนใส่กระเป๋าเอามาให้หนักก็มีเหมือนกันครับ เช่น ถ่านไฟฉาย ที่นี่ขายไม่ได้แพง แถมบางทีอาจถูกกว่าด้วยซ้ำ , หนังสือภาษาอังกฤษที่หาซื้อได้จากอินเตอร์เน็ท มาสั่งซื้อเอาจากอเมซอนง่ายกว่ามาก ยกเว้นว่ามีอยู่แล้วที่เมืองไทยแล้วไม่อยากซื้อใหม่ อันนั้นก็อีกเรื่องนึงครับ

สำหรับของกินที่ผมรู้สึกถูกใจเป็นพิเศษคือ มันฝรั่งทอด ที่นี่ขายกันทีเป็นถุงใหญ่ๆ ถุงละเหรียญกว่าๆไปจนถึงสามเหรียญ ส่วนปริมาณก็มีมากจนลืมมันฝรั่งเมืองไทยไปเลย อ้อ แต่รสชาติก็เค็มกว่ามากๆเช่นกันครับ อีกอย่างคือช็อคโกแล็ตที่มีขายในเมืองไทย ที่นี่ผมคิดว่าน่าจะถูกกว่ามาก หาซื้อได้ไม่ยากตามวอลมาร์ท ผมหมายถึงช็อคโกแล็ทธรรมดาๆนะครับ ไม่ใช่พวก โกดิวา นะครับ

Advertisements